วันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563

หมาก ปริญ ส่งต่อ จดหมายจาก โคโรนา ไวรัส ถึง มนุษย์

โลกกระซิบ แต่คุณไม่ได้ยิน โลกพูด แต่คุณไม่ได้ฟัง โลกตะโกนบอก แต่คุณไม่สนใจ ฉันก็เลยต้องกำเนิดขึ้น ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะลงโทษคุณ ฉันเกิดมาเพื่อที่จะทำให้คุณตื่นตระหนัก โลกร้องไห้ ร้องออกมาขอความช่วยเหลือ
น้ำท่วมครั้งใหญ่ คุณไม่ได้ฟัง ไฟไหม้ป่า คุณก็ไม่ได้ฟังอีก พายุ คุณก็ยังไม่ฟัง มรสุม คุณก็ยังคงไม่ฟัง และคุณก็ยังไม่ฟังตอนที่สัตว์ทะเลตาย เพราะมีมลพิษในทะเล เขาน้ำแข็งละลายขั้นวิกฤต แผ่นดินแยกต่างๆ คุณไม่ฟังเลย ว่าโลกนี้รับผลเสียจากคุณยังไงบ้าง

สงคราม ความโลภ คุณก็ยังดำเนินชีวิตต่อเพื่อตัวเอง ไม่ว่าจะมีความเกลียดชัง ไม่ว่าจะมีการฆาตกรรม สิ่งที่สำคัญสำหรับคุณ คือการมัวแต่สนใจว่าจะต้องได้ไอโฟนอันใหม่ล่าสุด มากกว่าสิ่งที่โลกจะพยายามบอกอะไรคุณ
แต่ตอนนี้ ฉันได้เกิดมา ฉันทำให้โลกหยุด ในที่สุดฉันก็ทำให้คุณฟังฉันได้ ฉันทำให้คุณต้องหลบ ฉันทำให้คุณหยุดคิดถึงเรื่องสิ่งของต่างๆ และตอนนี้คุณก็เป็นเหมือนโลก ที่นึกถึงการเอาตัวรอด
เป็นยังไง รู้สึกยังไง
ฉันขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้มาเพื่อที่จะลงโทษคุณ แต่ฉันมาเพื่อปลุกคุณให้ตื่น ถ้าเรื่องทั้งหมดจบลงและฉันได้จากไป ได้โปรดจำช่วงเวลานี้ไว้ให้ดี
ฟังโลก ฟังจิตวิญญาณ หยุดสร้างมลพิษให้กับโลก หยุดทะเลาะกันเอง หยุดคิดเรื่องสิ่งของภายนอก และเริ่มที่จะมองเพื่อนบ้าน เริ่มคิดถึงโลกและสัตว์ต่างๆ คิดถึงสิ่งที่ให้กำเนิด เพราะครั้งต่อไปฉันจะกลับมาและจะรุนแรงกว่าเดิม
จาก โคโรนา ไวรัส ผู้เขียน Vivienne R Reich แปล @kimmy_kimberley & Me

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น